Doğanın Kalbinden Geçeceğim

tül kanatlarına asılıp
varacağım güllerin oduna
yanmak yakılmak pahasına
bülbülün şevkiyle yar'ı arayıp
tarayacağım leylakların zülüflerini...

dağların yankılı ritmini sazıma vurup
bir şarkı söyleyeceğim
nevbahar kokulu...

ayaklarıma serdiği çimene uzanacağım sonra
bir çocuk bedeni kadar...
bakışlarda hızını alamamış gözlerimle
tüm çiçeklere oturup
kalkacağım incitmeden
ezmeden...

şimdi bana süslenen 
doğanın kalbinden geçeceğim
hadi tut ellerimi
...
nilüfer a. zontul