Yüreğim

Oysa; sedeften sır sütunlarla ayakta duran yürek 

billûr suların akışına geçit verirdi .
Titrek kuşlar konardı kemerlere...
Avazı çıkmayan bülbüller güllere sessizce okurken destanlarını! 

ayaklarla yoğruluyordu katılaşanlar...
ellerin kesilen ferine inat...
ve ayaklar sonra yol almak istese de ufkun kızıllığındaki nadide v/akte! 

dalgaların boynuna asılı rüzgarlara takılırdı...
Sessizce ilerlerdi yine de balıklar
sonra gemiler
sonra kalbimdekiler
bedenim sonra...