Usandım

USANDIM

Boşa dönmez imiş, şu yalan dünya;

Dönekten, çarkından, candan, usandım.

Türk yurdu nerede? Say Patagonya;

Tarihten utandım, andan usandım.

Fırıldak baş tacı, mert sere serpe,

Parası yetenin,  metresi   körpe,

Küpünü delmez ki, ah keskin sirke;

Kilinden, kirinden, candan usandım.

Adalet kız deli, iğvalden mağdur,

Güçlü kim gelirse, o çözer uçkur,

Masum suçlu çıkar, suçlusu mağrur;

Bozuk terazide, sandan usandım.

Bir yer lazım Türk’e, bir de sadık yar,

Vatan parça, bölük, gel ol bahtiyar.

Güya asil çınar, dönme kaç hıyar;

Tohumdan, topraktan, zandan usandım.

Doğrucu Davut’um, güle, oynaya,

Bir lokma, bir hırka, düz yolda yaya,

Onuru, erdemi. satıp  bir oya;

Alınan makamdan, şandan usandım.

Başını bağlamış, herkes bir başa,

Yolsun, satsın, çarpsın,”sağ ol çok yaşa”

Ataşını taşır,  insandan maşa;

Bedenden utandım, candan usandım.

Millet bölük pörçük, hep fırka fırka,

Çatal    kazık  çıktı, sayıca  kırka,

Senaryo yabancı, rol alaturka;

Şeytanın tuttuğu, yandan usandım.

Kadir KOCA

10.12.2014