Dağ Serçesi

Issız sahile vuran dalga ile

Sarılmıştı avare buluta

Değdi martının kanadında yaprağı tenine

Bir nefeslik can suyu damlattı ömrüne

Şimdi bir cenaze kalkıyor ihanetin anaforuyla

Çekildi geri yanık dağ serçesi

İçinde ki soluksuz kanyonda.

Elinde beyaz mendili.

Sığmadı ulu çınarın dalları karanlığın göğsüne

Güz düştü yaprağın yeşiline

Muson yağmurları gözlerinde

Deli eser rüzgar

Dağıtır damlaları tebessüm kıyılarına

Kopar yüreğinde boforu ölçülemeyen fırtına

Gizlenir balta girmemiş ormanın derinliğine

Büker boynunu  koca çınar giyotine

Bir vedalık yazgıda

Konuk olur yalnızlık yeniden; kirpiğin ucuna .