Suç Makinesi

Kimi alnındaki kara yazgıya

Çağmadan yanmaya mahkûm oldular

Kimi yaşamda ki ince çizgiye

Değmeden yanmaya mahkûm oldular

Kader küçük yaşta örmüş ki ağı

Daha bebe iken yemiş dayağı

Okul denen kutsal yere ayağı

Değmeden yanmaya mahkûm oldular

Kimi yastık bilmiş sokak taşını

Kimi oyuklarda buldu kışını

Her türlü ezaya karşı başını

Eğmeden yanmaya mahkûm oldular

Yüreği meyilli her zorbalığa

Ne anaya minnet ne babalığa

Yalnızlık çektiği kalabalığa

Sığmadan yanmaya mahkûm oldular

Kimi hak etmeden uzar yaprağa

Kimi para diye bakar bayrağa

Bereketli yağmur olup toprağa

Yağmadan yanmaya mahkûm oldular

Cehalet içinde var ile yoklar

Yoksulluk gün boyu kapıyı yoklar

Ateşin üstüne doğan çocuklar

Doğmadan yanmaya mahkûm oldular

Coşari diyor ki bu neyin nesi

Bir elinde tiner diğeri kesi

Düzelmez denilen suç makinesi

Ağmadan yanmaya mahkûm oldular

İbrahim COŞAR