Edebiyat ve Kültür Platformu
Sonbahar Oluyorsun Sen
Ne çiçekler açıyor dallarında
Her rengi farklı bir boğuyor insanı
Kimi zaman sonbahar oluyorsun bir insanın hayatında
Yeşil yeşil bakan gözleri sarartıyorsun sen
Ne güneşler doğuyor sancılı geceye ağlayarak
Ne de heyecanlanıyorsun bir öncekini unutarak
Her sabah aydınlık olması yetiyor sana gökyüzünün
Kayan yıldızlara ağlasan da gülüyorsun yenisiyle avunarak
Sadece düşünüyorsun düşündürüyor yıldızlar bir gece vakti seni
Kendi gökyüzünde kimsesiz kalıyorsun ağlıyorsun
Yağmur oluyor gözyaşların sadece kendini ıslatıyorsun
Her rengi farklı bir boğuyor insanı
Kimi zaman sonbahar oluyorsun bir insanın hayatında
Yeşil yeşil bakan gözleri sarartıyorsun sen
Ne güneşler doğuyor sancılı geceye ağlayarak
Ne de heyecanlanıyorsun bir öncekini unutarak
Her sabah aydınlık olması yetiyor sana gökyüzünün
Kayan yıldızlara ağlasan da gülüyorsun yenisiyle avunarak
Sadece düşünüyorsun düşündürüyor yıldızlar bir gece vakti seni
Benim gökyüzüm mü nankör yoksa gelen yıldızların eceli mi
Sardıkça gecenin karanlığı bedenini sarhoş oluyorsun
Bitiyor bahar sanki hiç koklamamış gibi gülleri
Bitiyor bahar sanki hiç koklamamış gibi gülleri
Kendi gökyüzünde kimsesiz kalıyorsun ağlıyorsun
Yağmur oluyor gözyaşların sadece kendini ıslatıyorsun
Şimşekler çakıyor gökyüzünde hatanı anlıyorsun
Meğer ki sen tek gökyüzüne çok güneşi sığdırmaya çalışıyorsun
Meğer ki sen tek gökyüzüne çok güneşi sığdırmaya çalışıyorsun
Sonbahar Oluyorsun Sen başlıklı yazı Ümit Zafer tarafından
28.12.2014 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 0
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.