Bırakıp Gitti

Ruhumun ateşinde küller bırakıp gitti

Gözümde beyaz perde tüller bırakıp gitti

Yemyeşil gözlerinde gördüm son kez baharı

Hayalimde bir çiçek güller bırakıp gitti

Can suyuyla büyüttüm eriterek ruhumu

Bu melal ülkesinde seller bırakıp gitti

Ardında bir çift sebil, dudağımda bir Kevser

Yüzümde çizgi çizgi heder bırakıp gitti

Şimdi bir vuslat kadar derindeki sevgilim

Beterin ötesinde beter bırakıp gitti

Yıldızlarla ismini göklerime yazsam da

Anlatamam içimde neler bırakıp gitti

Okyanus sularında kalbi kırık bir tekne

Tufandan artakalan bir yer bırakıp gitti

O leyli saçlarına takılsaydı ayağım

Bu yorgun bedenimde kan ter bırakıp gitti

Hicranın semalarda yazılmamış bir destan

Bitmeyecek bir öykü eser bırakıp gitti

Gidişi güneş gibi gökyüzünde kızıl tan

Sinelerde bir volkan, mahşer bırakıp gitti

Çırpınan kırık kanat, çatırdayan bir hayat

Hiç dinmeyen bir feryat, keder bırakıp gitti

Takvim yaprağı gibi eridim birer birer

Alnımda kara yazı kader bırakıp gitti.