Yok ki Artık Eşkalin

Soluk anların soluğu ensemde

Ve tüm o yitip giden anıların

Oysaki avucumda saklı gündüz gece.

Korkuyorum nasıl bir karanlıksa

Cevheri saklı içimde

Aşkın yankısı

Seğirir gözlerim her andığımda

Bilirim nasıl engindir gözlerinde kaybolduğum o kuytu.

Sıradan sanmıştım fazlasıyla yalın

Nasıl nasıl da derinmiş.

Duyulmaz sesim, görünmez siluetim,

Dalgaların sesi

Kayaların tozu kumu

Bulaştı bir kez üstüme başıma.

Hadi tut elimi

Bilsem de rahmetidir özlem

Aşkın o acıtan devinimi,

Kıyamet koptu işte o gün.

Seyri ne hoştu denizin.

Yalnız, biçare

Hiç olmadığı kadar hem de.

Varlığın yokluğu belli ki

Çoğaltan bu yangını

Duyulmaz ki sesim ve o derin yanılgı.

Sular durulmadı bir türlü

Ortasındayım ömrün sona adım adım

Ve nakşederken dakikaları bir bir dolandım

O yumağa çözülmemek üzere.

Uzaktaki o resim ellerimle çizdiğim

Yok ki artık eşkâlin.

Önüm arkam sarılı bilinmezlikle

Ne zaman dönsem sağa sola

Yadsıyamayacağım özlemin

O burkucu kavrukluğu

Hibe etmişken sevdayı nihayetinde.

Tuttum tamamladım onca cümleyi

Adsız sansız ne varsa

Bir bir kattım içine.

Bir ben bir ben daha

Gerisi Allah kerim…