Avuçlar

aklığın makamına açılmış
acizliğin makamında yücelmiş
ah avuçlar...

yol olur açıldıkça
parçalandıkça
göz yaşına bulandıkça...

rahmana dönük bir yüzle
gizli bir yol o!
köprülerin sözle
uçuşların özle olduğu
yakarışları ışıltıyla toplayan 
gizli bir yol
ah avuçlar...

dokunmak değildi sadece göreviniz biliyorum
tutmakta değil
tutunmak...tutunmak..
rahmanın nuruyla dünyaya tutunmak
bağışlanmak
bağışlatmak...

neler inecek içinize
bilinir mi!gözyaşı ipiyle
rahmetin iziyle
...
nilüfer a. zontul