Benim Öykü'm...

 Hayli uzun zamandır sizlerden uzak kaldım

Sanmayin ki kederler denizinde boğuldum.

Sevinçten mutluluktan ağırca nasip aldım

Sevginin ve de aşkın hamurunda yoğruldum...

Bir kız torunum oldu, dünyama ışık saçan

Gönlümün bozkırında rengarek çiçek açan

Onunla yaşıyorum hayatımı anbean

İki büklümken belim, torunumla doğruldum...

Güne gülen yüzüyle başlamak ömre bedel

Mutluluğu bilmeden okuyormuşum gazel

Üşüyen ellerimi tuttu ufacık bir el

Onun sıcaklığında hem de çifte kavruldum...

Yıllarca beklediğim huzur O'ndaymış meğer

Gözlerim açık gitmez, bir gün ölürsem eğer

İşte böyle dostlarım, Öykü'm herşeye değer

Meleğimin eliyle mutluluğa savruldum...

Hep hüzün mü yazacak benim garip kalemim

Şiire huzur saçtım, kalmadı hiç elemim

Fazla uzatmayayım, bu kadardır kelamım

Anneanne oldum da, makamıma kuruldum...

SEVGİ SALMAN/ ANKARA