Sarıkamış

“Sen Sarıkamış’ı gördün mü kedi?”

İyi bak burada savaş neyledi.

Aç, sefil, çürümüş yürüyen beden

Ne isyan eyledi, ne de ah dedi.

Düşman ateşiyle yanıyordu kar,

Donmuş bedenlerden oluşmuş duvar,

Kaputsuz, ceketsiz saçlarda kehle,

Sefalet, ölümden soğuk canavar.

Yaşları on yedi, on sekiz daha.

Bilinmez kaç kişi varmaz sabaha,

Kopan bacağıyla donan eliyle

Yalvarır korkusuz dille Allah’a.

Karşıda susmuyor Rus makineli,

Tekbir getiriyor kurumuş dili,

Öpmen gerekmez mi demir namluya

Donarak yapışmış mübarek eli.

Allahuekber’de olup biteni,

Anlatan olmadı, buz tutmuş teni.

Doğayla savaşı kaybetti asker

Dökülür üstünden yazlık keteni.

“Sen Sarıkamış’ı gördün mü kedi?”

Orada yaşandı bir trajedi.

Coşari gönlüne gömdü minnetle

Can pazarındaki şanlı şehidi.

İbrahim COŞAR