ELİF  GİBİ
 
İnsan  seslenir  toprak ses verir
Kime ne düşer  şu zalim dünyadan
Bak güneş usulca  doğuyor ya
Haykırışlar  toparlar  bizleri
Saçlarına  güller takan  yar…
 
Bir  yol  kenarıdır  dünya
Yol yetim yolcusu yetim
Yetişir mi  haykırışları  güllerin
Sus pus olmuş haşin yüreklerimize…
 
Derin kuyulardan içilir  su
Belki  bir  avuç  yada  daha fazlası
Bir  çiçek bir gül güler  yüzümüze  belki
Bilemem belki  bir  damla  yağmur bir  damla su
Titredi  kainat  bir  haykırışa  belki bir yetime…
 
Susunca  şair  dünya  susar
Kelimeler  yetim kalır  susunca  şair
Vurulmalı şair  bir  şiirle
Ses verince  eller
Ayağı  kalkmalı  şair  şiirle…
 
Bana  yüreğimizi  güldürecek  dizeler  gerek
Çıkı versin  saklandığı  yerden  güller
Çıkarı versin yar yüreğinde  sakladığı hüznü
Bak işte  temizleyi verecek yağmur gözlerdeki  kiri
Ne ki  ilk evvelden  başlamalı elif ile…

Müslüm Tekaltun