Ömürlük Sevdam

Aklımda, kalbimde, ruhumda, baktığım her yerde,
Bir tek sen varsın ÖMÜRLÜK SEVDAM...
Oysa her gece, yastığa başımı koyduğumda,
Söz veriyorum kendi kendime göz yaşlarımla,
Unutacağım seni, ne olursa olsun unutacağım.
Ve bir daha da asla hatırlamayacağım.
Ben yine kendi kendimi kandırıyorum.
Biliyorum çok istesemde seni hiç bir zaman unutup,
Bu yaralı kalbimden söküp atamayacağım...

Her sabah yeni güne gözlerimi açtığımda,
Sen geliyorsun aklıma, derin derin yutkunuyorum.
İçimdeki cılız bir umutla telefonuma bakıyorum.
Olur ya belki bu sabah, eskiden olduğu gibi,
Bir "GÜNAYDIN AŞKIM" mesajı yollarsın diye.
Ve her sabah olduğu gibi hayal kırıklığımla vuruluyorum.
Neye baksam, neye dokunsam bir tek sen varsın.
Gitmiyorsun işte, bir türlü yüreğimden çıkıp gitmiyorsun...

Bir bilsen nasıl canım yanıyor yokluğunla,
Nasıl kahrediyorum sensizliğime bir bilsen.
Canım çekiliyor sanki bitkin bedenimden.
Dayanamıyorum artık, yüreğimde çığ olmuş hasretine.
Her geçen gün biraz daha büyüyor içime bıraktığın acı.
Yokluğunun ağır yükünde ezildikçe eziliyorum.
Adın dilimde, aşkın kalbimde, hayalin gözlerimdeyken,
Ne yaparsam yapayım, ben seni unutamıyorum.
ÖMÜRLÜK SEVDAM, ben seni içimden söküp atamıyorum...

Ayşe KARADENİZ

Şiirime ses olan değerli ağabeyim Mustafa KARAAHMETOĞLU’na gönül dolusu teşekkürler…