Cümlesiz Bir Buseydi

     * Cümlesiz Bir Buseydi *

     Yıllar sonra, bir esmerin saçlarında saklandım
     ama kim olduğunu unuttum
     iplik iplik süzülen kirpikleriydi, paslı yalnızlıklarda
     bir avuç dalgınlığımdı yıkıntılarımda boy gösteren.

     Sen, sevincimin gizli çiçeği
     koynumda hâlâ uyuyan, nergis kokulu yüzün var
     yine dolunay, venüs gergefinde kadife öpüşlüm
     her ayak basışımda, deniz kenarına ilişirim
     kimse fark etmez beni, yeşilden maviye geçerim.

     Sen, fırtınayı andıran gülüşümün tınısı
     üç asır ağlatan hükümler giydim, biliyor musun?
     toplayabilseydin aynalardan yüzündeki acımasızlığı
     atlarını kamçılayan zalimlerden olmazdın
     saklamazdın yüzündeki gülüşlerini benden
     sesin, ve merhametsizliğin, kıtalardan kıtalara ulaştı.

     Kimbilircesine sevmiştim seni gençliğimin alazında
     cümlesiz bir buseydi, küçücük ellerin
     şimdi küsmüş yıllardan dönüşü deniyorum
     suskunluğumun mühürünü kazıdım, jetonlu telefon

     kulübelerinde                 
     tarla kuşlarına bıraktım, aşk sarhoşu menekşelerimi
     meğer ne çok özlemişim, o günbatımı sevişmelermizi.

     Nuri Dağdelen