Son Tren 
Gözümü yumunca, ne iz  ne hatıra kalır
Gönlüm yaslı, usum bu kentten çok uzakta,
Rüzgâr gibi eserim bir düşünceden
Derdin biri tükenmeden
Öteki başlar, çakılır kalırım sularında Ege'nin.

Gurbetini gözyaşlarıyla ıslatan çocuk
Gül müsün, diken misin, değme yarama
Hani sen suyumdun, ekmeğimdin, herşeyimdin
Şimdi bırakıp gidiyorsun, son sözünü söylemeden.

Bu son durak, ve son tren kalkacak
Kül rengi istasyonda  son düdük ötecek
Gözlerimde bir damla yaş daha akacak
İçimde tarifsiz bir hüzün olur
Ne zaman elime bir papatya alsam..

Nuri Dağdelen