Emanet İ Berceste

İnce ince gözlerinde, bir yağmur var dediler,
Sordum sual eyledim de, ah-u figânın varmış.
Rengi kaçmış yüzü soluk, bir mahmur var dediler,
Hece hece sözlerinde, derd-i hicrânın varmış.

Ak ellerin boğum boğum, düğümlenmiş sinende,
Söylenmemiş sözlerinin, hasreti var çenende,
Ay batar gece doğarmış, ah diyerek dönende,
Bad-ı saba hayâline, sanki ihsânın varmış.

Elde kalem titreşirken, felek aman vermezmiş,
Özü hasret ile dolan, lahza sefa sürmezmiş,
Gözü gönlü kör olanlar, kat'a bunu görmezmiş,
Yüreğinde gülistândan, inci mercanın varmış.

Hekim gizler dermanını, yara açar yarayı,
Kalb-i mutmain olanlar, dilemez ki Saray'ı,
Kesme ümidini Haktan, sevme baht-ı karayı,
Ola ki gal-u belâdan, azat fermanın varmış.

İçin sığmıyor içine, gözlerin düşmüş yola,
Mihmân yolunu yitirmiş, yolları vermez mola,
Kadir Mevlâ'm himmet eder, elbet çaresiz kula,
Gece olur düşlerinde, gizli limanın varmış.

Saçın kalem olmuş tel tel, dertlerini yazıyor,
Sanki gülen o yüzünden, sancıların sızıyor,
Gözün çile çağlayanı, kirpiğin can kazıyor
Boşalmış han odaları, mahzun mizbânın varmış.

Bir gün şâdsın bir gün hasta, üşümüş bahar gibi,
Sanki gölgenin üstünde, yürüyen buhar gibi,
Mum üstünde bir pervane, tutuşan bir hâr gibi,
Derler ki yüzün gülende, bülbül lisanın varmış.

Gün olur kerem yetişir, kalmaz özünde cefa,
Hakk'a teslim o sinede, cefalar olur şifa,
Çün yaralı bir ceylansın, dilin edemez ifa,
Leyl-i Nehâr her anında, dilde nihânın varmış.

Gâhî Aslı gâhî Şirin, geçmişteki bir hâlin,
İrem bağı rayihândır, rengisin Taç Mahâl'in,
Dilinden kalbe inince, emsalisin zuhâlin,
Bilmez misin öz içinde, özge bir canın varmış.

Vuslat aşkın hitâbıdır, kader yazdıysa eğer
Zannetme ki kör feleğin, meramı sana değer
Makberinin şirin şanı, bildim sen imiş meğer
Kabir kefen bir diyorlar, boşa hüsranın varmış

Makberi – Ahmet Akkoyun…………25/10/2009….21:35….İst