Sanki Dikenle Yıkanmış Gibi

Sana gelip karıştığım an
Göz rengi çakıra çalan
Bir tehlike olur zaman...

Küçük bir cümle kurarım
Sana sevdalıyım derim
Neden diyerek asla sormaz
Hayretini koparırım da keyfinden
gene de denklemim tutmaz...

.
Oysa iddaaladım kendimi
Bilinmez gerçeklerim var 
Bütün gün belamı düşündüm
Şimdi Yaşamın parmak ucundayım
Şimdi  suçumun ezberindeyim
 İktidarımı aldım da geldim
Cesaretimi arz ederim...

Artık  köhnesi zarif bir karanlığın 
Kağıttan gemisin de kaptanım
Sensiz nice yoklarım vardı
Yıldızımı benden önce seçenler  vardı
Senden ayrı kaldığım tüm zamanlar da
 Fermuarı bozuk bir kefendeyim de
kollarım sanki dışarda kaldı...

.
Sen ki, ruhu baştan aşağı tövbeli
Sen ki, doğmamış çocuğumun annesi
Sakızını dudakların da bomba gibi patlatan
Gölgeleri karanlıkta ters taklalar atan,
Anılarını alkol de eriten,
Şiirim bitince üşüyen,

UYURKEN O KIVRILIŞINA UZANDIĞIM
SANKİ DİKENLE YIKANMIŞ GİBİ
TENİNDE Kİ ÇİZİKLERİ OKŞADIĞIM...

Bilki hasretimin bitmeyenisin
Bilki  Sabırlarım da boğuldum,artık
Kiraz bahçeleri çiçeğe durduğu vakit
Artık  Dünüme geri dönemem
Ateşi kucaklamışım bir kez
Yeterini sağlayan anılarım var
Bugünü ıskalasak da, biliyorum
Her zaman başka bir, yarın var...



Vedat DÜNDAR