Son Gülüşüm - Muammer Gündüz

Geldim, emanet yüreğimi toprağa gömerek

Yıldızları yastığımın altına bıraktım bu gece

Mutluluk yine başka bahara ertelendi

Gülümse, bu benim son gülüşüm

Bir daha göremezsin böyle bir tebessüm

Şaşırma! unutulan varlığıma gülümsüyorum

Geldim, düşlerimi geceye satarak;

Sabahı avare bir gezgine bıraktım.

Gün harmanlanmışken başka bir diyarda;

Gülümse ben kendimi geceye bağışladım

Son defa bak biçare yüzüme;

Umut orda bir yerde

Sevdayı çiz yüzüme sevgiyle, unuttur ah ile geçen yaşamımı

Kederimi sök at donuk bakışımdan, gücün yeterse !

Titreyen ellerimden anlarsın hayata tutunma telaşımı

Bırakma ne olur beni benimle

Savaş açtım kendi benliğime

Düşlerin kuralı yok!

O zaman bir düş kur benim için;

Mutlu bakışlar olsun tüm insanlarda,

Ay bile gülümsesin dünyaya,

Yağmur güneşle yağsın yeryüzüne,

Gülümse bu düş bizim olsun

Irmaklardan sevgi boşansın sonsuza uzanan,

Ne olur uyandırma bu düşten.

Bırakma ne olur beni benimle

Gözyaşı yerine umut aksın gözbebeklerinden.

Geldim, baharın adını yalnızlık koymuş doğa

Yanılmamış bu mevsim yalnızlık kokuyor

Gökyüzüne yazılmamış sevdalar daha

Nikahlar kıyılmamış sevenlerin duasıyla

Geceye çıkar bütün akşamların sonu

Sorma, benim her anım geceye mahpus

Sanki azap bezenmiş tüm mevsime

Geldim, şafaklarım doğarken yerle yeksan oldu

Umut gözlerimi açtığımda kayboldu

Gülümse, bu benim son gülüşüm

Bir daha göremezsin böyle bir tebessüm

Usulca yaklaş ürkütme bakışımı

Titreyen ellerim anlatır yaşama tutunma telaşımı

Geldim, ücra köşelerinde sevgi unutulan zamandan

Yaşam diyorlar adına, hayat diyorlar, evren diyorlar, dünya diyorlar…

Adı konulmamış rüya bu, her zerresi hüsran

Şaşırma, ayakta kaldığıma inatla

Kaç kez kaybettiğimi sana anlatamam

Unutma bu benim son gülüşüm

Bir daha göremezsin böyle bir tebessüm.

 Muammer GÜNDÜZ'ün Hiç, Hiç Oldun Mu? kitabından