Ve Olduk

Sınırdayım artık bundan sonrası yok,
Yolun sonuna geldim,herşey bitti derken
Seni tanıdım ve senin sevginle canlandım
Sen içimde filizlenirken daha bir mutluydum,
Daha bir cıvıl cıvıldım, hayat çok güzeldi,

Bana olan ilginle, şevkatinle kendime geldim
Zifiri karanlık gecelerden, aydınlık sabahlara uyandım
Artık daha bir güzel bakıyordum hayata
Mutsuzluklarla dolu hayatıma heyecan katıyordun

Yorgun kalbim daha bir ritimli atmaya başlamıştı
Ağlamaktan kan kırmızısı olan gözler gülüyordu
Tırnaklarımı sıkmaktan kanayan avuçlarımda açılan yaralar
Artık iyileşmeye kabuk bağlamaya başlamıştı

Daha bir pozitif bakıyordum hayata
Kalbim kafesine sığmıyordu artık çıktı çıkacak,
Bir kelebeğin hafifliğinde, naifliğinde uçtu uçacak,

Küçük dalgaların kıyıya usul usul yayılması gibi,
Beyaz köpükler bırakarak gelgitlerle kumlara vurması,
Tekrar tekrar, bir kavuşup,bir ayrılması gibi,

Tomurcuk dolu dalların biri solmadan birinin açması,
Canımı acıtan, içimi kanatan dikenlere aldırmadan
Çeşitli renklere, kokulara bezenmesi gibi…

Sen bende varoluyordun, ben sende doğuyordum,
Hasta bedenime, yorgun kalbime aldırmadan,
Herkese, herşeye, hiçbire, bir sürüye bakmadan,
Sevgisizlikler içinde sevgi doluyor, sevgili oluyor,
Ben oluyor, biz oluyor, benim, bizim oluyorduk…
Sonsuz, sonsuzluk, sonsuzluklar oluyorduk..
Ve olduk……

Sakine Bahadır