Ezilen Masumiyet Muammer Gündüz

Masumiyet büyüsüdür insanların yüzüne taktığı maske

O maskenin altında yatar her bir öfke

Nedir her anlamsız gülüşteki şüpheli bakışlar?

Kilit vurulmuş hayaller niye

Baharı koklarım düşler benim olunca

Yağmurlar kedere boğar her çözülüşümde, arınınca

Vurgun siner tüm benliğime

Ansızın uykumdan uyanınca

Nedir tebessüm bilmem neye benzer

Düşlerde olmasa ah hüzün acı çekmek neye yarar

Her saniyem aşk her nefes şehvet olur

İntiharı tadınca

Geceler bekler beni her akşamdan dönüşümde

Habersiz gelir hüzün çöker üstüme

Sorgusuz sualsiz yer bulur kendine

Yaş yirmiyi aşmış aynada bir yüz

Çocukça, tarifsiz, yorumsuz…

Yarına lanet eder gözleri

Düşleri anılarla sarmaş dolaş

Özrü kendinden ibaret yalancı gelir yüzü

Küsmüştür nedeni nedensizliğinde saklı

Yarına acı birikmiştir dünden oldukça yüklü

Gelecek geçmişi alt edecektir hüzünden yana

Saklı kalır; haykırışlar, tebessümler, serzenişler, itiraflar…

Mutluluk ölüme adamıştır kendini

Gündemde gizli intihar; manşette adı konulmamış özlem

Hüzne terkedilmiştir tebessüm

Mutluluk düşlerde büyür

Bilinmez ne zaman çıkılacaktır selamete

Geride tarif edilemez kırgınlıklar var

Maskesi altında ezilen masumiyete.

Muammer GÜNDÜZ'ün Hiç, Hiç Oldun Mu? kitabından