Ey Gönül

Ey gönül!

Çıkışı yok bir yola nasıl düştün ey gönül

Kanadını kırdılar, uçmaya mecalin yok

Geri dönüşün de yok neden şaştın ey gönül!

Girdin bir labirente, kaçmaya mecalin yok

Arap saçına dönen, gizemler çözülür mü

Kendi düşen ey gönül,  ağlayıp üzülür mü?

Kaderin değişmez ki, yeniden yazılır mı?

Bu çıkmazda yolunu, seçmeye mecalin yok

Adın da unutuldu, seni hiç kimse anmaz

Ansa da kimse senin, yandığın gibi yanmaz

Artık bülbüller  bile dalına gelip konmaz

Gonca gülken yolundun, açmaya mecalin yok

Ne oldu sana böyle garip görünüyorsun

Kalmadı böbürlenmen, ne de geriniyorsun

Havalardan inmezdin, şimdi sürünüyorsun

Kendi memleketine, göçmeye mecalin yok

Gülleri deremedin, dikenlere takıldın

Düşünmeyen kafanla yerden yere çakıldın

Sevda cehenneminde, odun gibi yakıldın

Candan geçtin canandan geçmeye mecalin yok

Ozan Mikdadi