Maalesef Kaybettik

Avuçlarımda büyüttüğüm,

Gözyaşlarımda   saklı,

Esaret altındaki düşlerin son çırpınışları,

Dünyanın zulme karşı umarsız bakışları,

Bir çocuk  , bir anne ,bir kardeş  bir baba…

Suriye de ,Filistin’de ,Mısır’da,

Arakan ‘da Burma ‘da Doğu Türkistan ‘da,

Yoğruluyor hep aynı  acıyla.

Bencillikle örülmüş duvarlara çarpa  çarpa,

Kesiliyor nefesler   daha ilk solukta.

Vizyonda    aynı film,

Başrolde mutlu azınlık ve sözde barışseverler,

Bana dokunmayan yılan bin yaşasın,

Mesajıyla hipnoz edilen seyirciler.

Ve   sinemanın    aldatmaca dünyasında

Zalime karşı  attığı taşla

Azılı bir katile döndürülen  küçük yürekler

Müslümanlar üzerine oynanan oyunlar

Zihinlere yerleştirilen sahte hesaplar

Avuçlarımda büyüttüğüm

Gözyaşlarımda   saklı

Kardeşe el uzatamamanın  verdiği   çaresizlik.

Hani, biz   haksızlığa karşı tek başına göğüs geren

Peygamberimizin   övündüğü ümmetiydik?

Bugünün dünyasında biz   ahiret sınavını

Bir yetimin buğulu gözlerinde

Evladını kaybeden bir annenin feryat eden sesinde

Bir babanın  uzattığı ama tutmadığımız ellerinde

 Maalesef kaybettik.. Maalesef kaybettik…