Saman Kağıdına Çizdiğim Düşlerim

SAMAN KAĞIDINA     ÇİZDİĞİM DÜŞLERİM

Saman kağıdına çizdiğim düşlerim,

Penceremdeki mor  menekşelerim,

Çantamdaki ilk okuma fişlerim,

Hatıralarım  arasından gülümser durur.

Önce siyah önlüğüyle bir kız geçer,

Yakası da  dantelli bir başka güzel.

Üzerinde  küçülmüş  bir hırka,

Anlaşılan  alamamışlar bu kış gocuk ta.

Ardından bir oğlan belirir ,   kara kuru,

Soğuktan akan burnunu    siler ilerler,

Pantolonu kısa ayakta potin,

Ağıldaki koyunları sayar ilerler..

Zil sesi ta ötelerden duyulur

Öğrenciler bir sıraya koyulur.

Üşümesin afacanlar diyerek,

Sınıftaki sobalara tezek vurulur.

Öğretmenin verdiği dersler,

Öğrencilerin ta yüreğine  dokunur.

Öğrenmenin   verdiği  büyük mutluluk,

Minik gözlerde bir bir okunur.

Akşamüstü   çalan  zil sesiyle,

Boşalır yorgun  mektep kimsesiz  kalır.

Gecenin    ürküten karanlığında,

Çocukların hatıralarıyla oyalanır.

Saman kağıdına çizilen düşler:

Bir  okul bacası ,her zaman  tüten,

Bir sınıf penceresi kırlara bakan,

Sınıfta  bir kara tahta başında da ben,

Elimde tebeşir yazan çizen,

Öğrenen ve öğrendiğini öğreten,

Bu  gerçek  düşle  şimdi mutluyum ben.