Üzüm Yaprağı Kadar Değerin Yok İki Gözüm

Seni sorsam seni/

Ay bakışlı turaçlara yemin

Bir yüreğe sarılırken kinim

Bu yazlar çilekeş kadınların

Ayağında pranga misali/

Sözcüklere asıldığı

Zaman güftesi…

Oysa!

Nasır bağlamış

Yürek başlarının

Sonuna yaklaşıyor

Yarga olmuş kan

Revan gülüşlere

Nikâhlı ölüm/

Ülkemin;

Kurağa kesmiş baldırlarında

Çomak sokuldu kadınlığıma

Bir arı gibi çiçeklediğim/

Nakışlarımı gözler kemirdi

Bal çaldınız kaderime

Balçık ellerinizin

İç ayasıyla…

Söndü!

Avurduma biriken

Feryat yaşları/

Kurudu bu çeşme

Üstü duvaklanmış

Ve gözeleri oyulmuş

Muradımın salası…

Sevme;

Yüreğine alıp saçlarımı

Tenimde özgür kuşlar duası

Ahretliğim zamandır/

Köle ruhumun

Yamaçlarında/

Ekmeğe terim aktı

Sac başlarında/

Kömbeler kabardı

Dudaklarımda…

Soğuk ayransın kadın

Gece cefalarında rakıya

Karışır tenin duvarlarda

"Üşengeç yerlerimi sarın utanç kalelerinizle

Bir üzüm yaprağı yeter üryanıma iki gözüm"