Yine Gönül Bir Kötüye Dağlandı

Yalan tarlasında yılan ararken

Gülün kabuğuna insan sararken

Paraya tamahsız ölüm kararken

Yine gönül bir kötüye dağlandı

Gönül bahçesini derya sananlar

İnsan ateşinden gülden yananlar

Kötülüğe merhem dilde saranlar

Yeni gönül bir kötüye dağlandı

Tutuşur bağrımın kabri tutuşur

Sevdam yaralansa çölde yatışır

Dereler kesilse ummana katışır

Yine gönül bir kötüye dağlandı

Aşkın türküleri mecnuna hastır

Leyla gözlerinde dikendir pastır

Ferhat şirininde ömürlük yastır

Yine gönül bir kötüye dağlandı

Omzuma turlayan serseri kurşun

Beni çekiştiren karşımda dursun

İsterse kalbime bir tokat vursun

Yine gönül bir kötüye dağlandı

Sonunda zalime eğilmez başlar

Sevdadan tutuşur aşk ile yaşlar

Adam olmayanı bu düzen taşlar

Yine gönül bir kötüye dağlandı