Bu Akşam Sensiz İçmek İstemiyorum

Hasretten doğar efkâr, akşamla yürür gider,

Elemli bir kızıllık dağı süpürür gider,

Ay batar, yıldız kaçar, gece baskınında aşk

Devasa yürekleri ardından sürür gider.

Yine akşam oldu bak! Yine coştu efkârım,

Yine kadere küskün, hayata isyankârım.

Ey yar! Bu akşam sensiz içmek istemiyorum;

Yalnızlıktan kendim de, kendime ziyankârım.

Hele gel otur şöyle, karşımda sırdaş gibi,

Dur ki; sen ol, gecenin neşeye müsebbibi.

Bakışlarını merhem gibi sür de yarama

Sen ol, benim çaresiz dertlerimin tabibi.

Bu nasıl bir ateştir, güneşi bile yakar.

Bu nasıl bir gözyaşı, için coştukça akar.

Gönlünde ki yaraya, sabır taşını basan

Aşığın yüreğini, masum bir yalan yakar.

Coşari der ki ey yar, Gel de halimi dinle!

Dizlerime dermansın en bulutlu halinle,

Varsın bakmasın gözün, varsın tutmasın elin,

Gönlüm sevginle dolu, mutluyum hayalinle.

İbrahim COŞAR