Kader

Eziyetin dokunur tatlı canıma
Ağlayan gözümü silmedin kader
Çilelerle dolu o yıllarıma
Yüzünü çevirip gülmedin kader

Yaslandım yalancı soğuk döşüne
Düşmüşüm hayırsız senin peşine
Gece gündüz hayal kurdum düşüne
Umutla bekledim gelmedin kader

Her engelde beni öne sürünce
Örümcek ağını sinsi örünce
Zoru görüp kaçtın yokuş görünce
Ortak olup derdim bölmedin kader

Bozmadım kavlimi izin sürerek
Müdafaa hattını bozup yararak
Savaştım cephende ordu kurarak
Kurşunlar sıktım da ölmedin kader

Düşman olduk demek surat asarsın
Karşında durdukça kinin kusarsın
Mücadelem boşmuş artık susarsın
Halimden anlayıp bilmedin kader

Sen gülüp oynadın benzim soldukça
Zevk aldın kendince zalim oldukça
Saf gördün aldattın fırsat buldukça
Yalanlardan geri kalmadın kader

Bin türlü planı kafanda kurdun
Sana güvendikçe arkamdan vurdun
Bu dünya dar geldi mezara sürdün
Hiçbir zaman dostum olmadın kader
Yüzünü çevirip gülmedin kader

ARİF BARAN (ARİFCE)