Gel

Gücüm zamana yetmiyor

Gülüm devran dönmeden gel

Başımda duman bitmiyor

Gözüm feri sönmeden gel

Yıkılınca koca çınar

Baykuşlar bağrıma konar

Ataş düşer içim yanar

 Acın sola sinmeden gel

Sönecek ömür denen kor

Özlemi gel çekene sor

Ayrılığa alışmak zor

Hasretine kanmadan gel

Yağa yağa sele döndüm

Kaça kaça ele döndüm

Duman tüten küle döndüm

Yel vurup da yanmadan gel

Yüzüm sararıp solmadan

Ecel canımı almadan

Dostlar namazım kılmadan

Musallaya konmadan gel

Arif BARAN (ARİFCE)