Gitsin

Hayat bazen boştur yorma aklını

Buda gelir geçer gülüver gitsin

Seviyorum derse açma saklını

Vefasız çıkınca siliver gitsin

Hançeri sokunca döşe ağlama

Eski yaraya köz döküp dağlama

Yarenim diyerek ümit bağlama

Tutunma koluna salıver gitsin

Yaslara bürünüp karalar takma

Arkasına bakıp ağıtlar yakma

Çilemdir dediysen çekmekten bıkma

Felekle figana dalıver gitsin

Ayrılık hüznüyle kor olup yaksın

İsterse gözünden yaşların aksın

Ne ismi ne resmi kalmasın çıksın

Bir köşede yalnız kalıver gitsin

Son nefeste tövben yerini bulmaz

Sanma mahşer günü hesabı olmaz

Sevmek kul hakkıdır yanına kalmaz

Şu dünya fanidir ölüver gitsin

Arif BARAN (ARİFCE)