Gülüşün Zemheri Bir İklim

Köhnemiş trenler geçiyor ovalarımdan

Defne kokulu çocuklar koşuyor peşinden

Masallar serpiyor pencereden bir kadın

Dilimde eskimiş bir türkü oluyor aşk

'Hasretinden yandı gönlüm' ummanlarda

Esmer mevsimlerin ağıtıymış dilindeki

Seyyah ömürlere göçüyor nicedir kuşlar

Yüzümde asırlık kederler durur iken

Gözlerimde dumanlı bir yalnızlık hayat

Avucumdaki aynalar kırılıyor uzaklarda

Derin bir iç çekiştir an kederli gönlümde

Bendini aşan sular basmış ozan ülkemi

Kurgusuz öykülerle uyuyor çocuklar

Irak bir sarılışın dudağındadır hicran

Aşkın haritasını taşıyorum bavulumda

Korkular yasakların satır arasında sus

Yavan günler taşıyorum nicedir heybemde

Yalnızlığımda ellerin değiyor terli tenime

Gülüşlerin zemheri bir iklim olsa da aşka

Düştüm sıratına yar, geliyorum yurduna

Selahattin YETGİN