İlk tohum atıldı
İlk filiz ilk yürek çırpınışı
İlk fısıltı ilk haykırış
İlk kelimeler döküldü  deryasından nebi yüreğine
İkra… ikra… ikra…
 
Sessizliğin  zirvesinden
Kelimelerin efendisi
Tüm kainatın efendisinden
İnsanların en şereflisi muhammede (as)
İkra…ikra…ikra…
 
Çöller çığlıklarla  gecelerken
Bir  sevgili ilmi ilmik işlerken sevgi yumağını
Dalıp giderdi gözler dağların efendisi hıraya
Nebi izleri taşır hıra  nebi gözleri nebi yüreği
Susar tüm kainat  ses verir nebi ikra ikra ikra…
 
Daha dünya işitmemişti böyle ses
Kabe duvarları işitmemişti nebi sözlerini
Hıradan süzülür ayetler tek tek
Devrilir putları ebrehelerin ebu cehillerin
Ve nebi kucaklar en şerefli sözleri şerefli yüreğine…
 
Yetim kızların bayram yeridir  desem hıra doğrudur
Yıldızlar gittikçe yaklaşır yeryüzüne
Ay utanır  nebi  tebessümün den
Saklı duran yiğitler koşar er meydanına
Mekke kabe İbrahimin  torununu kucaklar…
 
Nebi adım adım iner  kutlu hırada bin bir yürek çırpınışı ile
Sevgili Hatice gözleri yollara dikilidir
Kainat suspus  yollar sessiz mi sessiz
Sevinecek her ana sevinecek her yetim yüreği
Kalk ve selama dur ey dünya bu gelen Muhammedun el emin…
 
Bir söz düşecek yüreklere kutlu bir söz
Selam duracak melekler selama duracak dağlar
Ve dağlar  dağların efendisi  hıra
Kutlu bir yürek inecek bayır aşağı
Kalk ve selama dur ey insan bu gelen Muhammedun el emin…

müslüm tekaltun