Düşlerden Gelen Tarumar

I

Ruh nakli yapılan frapan yarın

Ve omzuna kuşanan şalı gibi güz,

Güzün elinde patlamaya hazır tonlarca mayın

Stabilize her durak, her durak suç

Her durak şarapnel parçası birazda…

Biraz da iliklenir köhne zamana

II

Ve cürüm eser koynunda gecenin

Derdest edilen her takvim, salınarak düşer uçuruma

Yak vebalini, kafasına sık, hükmü yok bu düzenin

Karışır cesetler refakatsiz morga

Suretler damlalardan ip gibi kopunca;

Yatışır temalar…

Bilançolar, rakamlardan keskin falçata

Temaüller sırça köşklü safsata

Kopunca alır gardını

Artçı sarsıntıdır artık zamanda yol almak

Yol almak öçtür bir bakıma

Ben mi?

Ben kıvılcım gibi düşen, soyut lügat

Bolca ateşlerim hercümerci, sen bana bakma

III

Taslak halinde kült bir filmdir yarın

Ayinler tütsülenince her piksel karede

Şerh düşerim bende gelmişine geçmişine

Hayat senaryosuz bir parodi şimdi

Velhasıl ayıkken sayıklayan bir dize

Her kanıt, suçun yalıtımı birazda

Birazda kaytarır tabiat

Ve lavlar göğsünde uyuklar gecenin

Hasıraltı yapılan iç çekişler, yuvarlanır ömre

İdam edin neşriyatımı, harflerimi kurşunlara dizin

Pembe gözlüklerinizden siyah gören gözlerinizle gelin

IV

Ve ulaşır fırtınalar

Ve işte ulaşırlar

Son hızla savrulur düzeneksiz düzene

Ki o kadar eciş bücüştür şimdi temalar

Kafiyelerim paragraflarımla çiftleşir

Karineler rafta, sığınır tozluklara

Sığınınca alır yerini

Günü gün yüzüne ulaştırır

8.6 şiddetiyle çarpar karartılar

Gerçeği enkaz altından rüyalar yeryüzüne çıkarır

Yaşamak…

Ah yaşamak aymaz anlardır bir bakıma

Ben mi?

Ben düşlerden gelen tarumar

Bolca ateşlerim geceleri, sen bana bakma.

Muammer Gündüz