Dokunmayın

Bollukta tedirgin yoklukta durgun

Güzel olmasa da Leyla'ya vurgun

Mecnun olan benim… dokunmayın hiç!

Açlıktan ölenler benden sorulur

İnancıma göre mizan kurulur

Mesul olan benim… dokunmayın hiç!

Hevesim arttıkça kısmetim biter

Titreyen bacaklar mezara iter

Fani olan benim… dokunmayın hiç!

Zaman hep geçiyor yetişemem ki

Mazi yok, atiyle ötüşemem ki

Dut yemiş bülbülüm… dokunmayın hiç!

Pek uzun sandığım hayatım kısa

Gençliğim tükendi elimde asa

Kurumuş bir gülüm… dokunmayın hiç!

Varlığın içinde sanki yoktayım

Kocaman âlemde minik noktayım

Konmuyor virgülüm… dokunmayın hiç!

Aklım kalbe karşı çıkıp yan çizdi

Evvelim ahirim tamamen gizdi

Kader ağı ördü… dokunmayın hiç!

Nefis coşturunca keyfim gelirdi

Oynarken Azrail birden belirdi

Defterimi dürdü… dokunmayın hiç!

Yaptığım günahım hayli kesirmiş

Bu garip meğerki burda esirmiş