Kul Oldu Demiş

    KUL OLDU DEMİŞ

Yar’im gurbet elden mektup yollamış

Yetiş yanaklarım al oldu demiş

Zarfın üzerini öpmüş pullamış

Sanki dudaklarım bal oldu demiş

Sürülmüş ucuna öperken teri

Yansımış yaprağa bağrında zarı

Doldurmuş içine tüten efkârı

Hasret kör talihe yol oldu demiş

Yakmaya çalışmış sonradan caymış

Tutarken kalemi bir özlem duymuş

Her satır sonuna kokusu’n koymuş

Uğruna cananın del’oldu demiş

“Allah’a emanet” demiş bitirmiş

Son arzuyu sunup cana batırmış

Katar yola çıkmış tatar getirmiş

Kelam’ı düzeli yıl oldu demiş

Yüreği konuşur dili söylemez

Tepesine çıksam susar paylamaz

Benden başkasına gönül eylemez

Çiftçi Baba bana kul oldu demiş

           AHMET ÇİFTÇİ(ÇİFTÇİ BABA)