Maziye Özlem

          MAZİYE ÖZLEM

Kuşlara özenip de kanatlanıp uçmazdı

Kibir ile yürümek utanç ardı eskiden

Hainlik bozkırında bin bir çiçek açmazdı

İhanetin dağları boran kardı eskiden

Kalleşliğe af yoktu kafaya yazılırdı

Edepsizlik yapınca dost düşman bozulurdu

Değerlerin ölçüsü ahlaktan süzülürdü

Üçkâğıtçı yaşamak daha zordu eskiden

Dil özden konuşurdu para adam ekmezdi

Adalet hakka idi rüşvet torpil sökmezdi

Sinir oldum diyerek yedi köyü yakmazdı

İmanında insanı gören vardı eskiden

Her tarafı yamalı elbiseyle yaşardı

Böyle sefa sürmeye yokluk bile şaşardı

Kendi işi bitince komşusuna koşardı

Çile içinde keyif sürmek kârdı eskiden

Problemler çözülür kimse taraf tutmazdı

Üç kuruş çıkar için eşi dostu satmazdı

Tükürdüyse bir kere, ölümüne yutmazdı

Kadın kadın gibiydi, adam erdi eskiden

Yokuşları tırmanıp tarlasına varınca

Aynı tastan içerdi gelin ile görümce

Fakirlik utanırdı manzarayı görünce

Kanlar aynı renkteydi yürek birdi eskiden

Kimse davul çalmazdı birbirinin ardından

Haz duyup sevinmezdi düşenlerin derdinden

Bir somun ekmek için ayrılmazdı yurdundan

Hırsında, Şeytanında gözü kördü eskiden

Çiftçi Baba geçmişe ibret ile bakmıştı

Cahil bile sineye kutsal kitap sokmuştu

Bir tepsi tarhanaya yirmi kaşık kalkmıştı

Gözler hep tok gezerdi mide dardı eskiden

                               AHMET ÇİFTÇİ (ÇİFTÇİ BABA)