Pinokyo Ve Ağaç

Evet pinokyo iştirakını bekleyen bir ağaç var burada.

Yaprakları sensiz geçen zamanla buz tutan.

Bana anlattığına göre bir zamanlar yan yanaymış dallarınız.

Su gibi akmış zaman ve aylar geçmiş aradan.

Bir gün kesmişler seni o ağacın gözleri önünde. Gebetto diye bir marangoz özenmiş bezenmiş sana.

Ve o marangozun ellerinde hayat bulmuşsun. Zamanla o ağacı unuttuğun anlaşılmış.

Ağaç bulutlarla anlaşıp senden haberler almış.

Bir gün duyduğunda sararmış bir iki yaprak ağaçta atmış hava kendini o üzüntü yüzünden.

''Peki neden?'' ''Ne olmuş da bu kadar üzülmüş ağaç?'' dedim kendi kendime o an pinokyo.

Sonrada duydum ki etten kemikten yara bantları kapatmış yaralarını ve o sahneyi gören bulutun aklına ağaç gelmiş.

Haliyle dolup taşmış gözleri. Dudaklarında ise dolaşan birkaç kelime.

''Etten kemikten yara bantları kapatmış yaranı izliyorum uzaktan,

Gözyaşlarım bir bir indi ayrılık denen duraktan''

Sonra pinokyo. Bulutun gözyaşları ile ıslanmış ve uzaklaşmışsın oradan.

Kaderin cilvesi galiba pinokyo farketmeden o ağacın altına sığınmışsın yağmur sandığın gözyaşlarından kaçarken.

O ağaç o gün yeşerip çiçek açmış. Aradan geçen zamanla yine o ağaç kurumaya yüz tutar olmuş.

Ama uzaktasın ve yerini bilmiyorsun pinokyo

Sen Gebetto'nun tahta pinokyosu değilsin artık bu aşikar ama o ağaca ''Seni Seviyorum'' demediğin sürece burnun hep uzayacak...