Ey Kadir

          EY KADİR

Feleğine bir şey söyle ey Kadir

Eteğimden tuttu salmaz zor beni

Gider dedim, kurdu döşe bir çadır

Yangınlara davet eder kar beni

Avuçlarım nursuz cana batmıyor

Erenlerin kervanına katmıyor

Ham akıl'ım yön bulmaya yetmiyor

Çölden dağa eser atar ser beni

Bu Alem’de nazlı canan yar diye

Bitti zaman gel boynuma sar diye

Avunurken gören gözüm var diye

Yanı baştan geçti gitti kör beni

İsteklerim arşa dair durmuyor

Iska'larım ok hedefi vurmuyor

Hasbıhal'im başkasıyla sarmıyor

Kulum deyip ara sıra sor beni

Kapatılmış suratıma perdeler

Feraset'im bıraktığın yerdeler

Dizler'imse çekeceği fer deler

Günden güne bitiriyor sır beni

Çiftçi Baba göz kırpıyor kederim

Bunca derdi toy gönülde güderim

Vuslat yoksa bırak beni kaderim

Çek silahı ta alnımdan vur beni

                                               AHMET ÇİFTÇİ