Elimden gelseydi  sinemi açmaz mıydım  sözlerine

Kimliğini kaybeder  zaman

Kaybeder insanlık erdemini

Tıkar  boğazı  ağlamaların en hası

Şimdi bir deniz kıyısında  durur ayaklarım

 

Heybesinde  yük taşır insan  hafif ağır fark etmez

Nereden gelir bilinmez dua

Ne de  becerikli insan bir çırpıda tükenir vitrinlerde

Belli ki  bir hırs kuşanmış akşamdan

Bir kuş kanadı vursa da şu zalim yüreğe

 

Şehirler  öcünü alacak bu zayıf bedenimden

Oysa ben hep onunla beraberdim

Bak işte misketlerim halen cebimde

Er vakit  düşüyor şehrin duvarlarına hüznüm

Sallanıyor urgan göz kırpıyor celladıma

 

Şimdi şiir   bana soluk oluyor  kesildi nefesim

Gök ağır yer ağır insanlar hafif mi hafif

Güneş vurunca  uzarmış  gölgeler uzarmış sevgili gözleri

Çalındı kelimelerin en güzeli  yetim kaldım

Bir el okşasa  gözlerim dikili  gelecek biliyorum

 

 

Vay çiçeklere gülen sen misin der biri

Hatırı kaldı bende  bilmez zalim  üşüyor ellerim

Baktım meşgul insanlar dönme dolaplar gibi

Dünya dönüyor insanlar dönüyor oysa ben

Oysa  ben  halen bıraktığın yerde ve sözdeyim

 

 

müslüm tekaltun