Muvakkaten

Siz Deyin "DAHA KISA" 

Hayat ömürlük tuval, düşler rengârenk boya 
Yüreğinin sesidir her ressamın fırçası... 
Yarım kalan tablolar...Ansızın biten rüyâ... 
Her gizemli kördüğüm bir nizâmın parçası. 

Bir nizam ki, âsârı, âşikâr gören göze 
Sığmaz beşer ufkuna kâinat arazisi 
Bir nizam ki, cem olmuş, yazılmış otuz cüze 
Karıncayı gözetmiş adalet terazisi. 

Bir nizam ki, Hâlık O; O'dur kimsesize Kim 
Fenâ fillâh makamda O'dur yeğâne sâhi 
Düşünmeyi bilene herşey açık, nitekim; 
Her nesnede O'ndan iz, hep o Mühr-ü İlâhi. 

Bir nizam ki, her can çün, dört mevsim açık büfe; 
Ne mü'minler kayrılmış, ne aç kalmış beynamaz 
Bir nizam ki, içinde, yer yoktur tesadüfe 
Rüzgâr emir almadan, yaprak dahi oynamaz. 

Bir nizam ki, doğarken, sütü hazır bebeğin 
Her annenin göğsünden en billur pınar taşar 
Bir nizam ki, kanadı, "düşün!" der kelebeğin 
Hakk ve hikmeti idrak aklın boyunu aşar. 

Şaşarım, nûr var iken, tercih edip zifiri 
Şûası sönsün diye güneşe üfleyene. 
Şaşarım, unutarak, "davetsiz misafir"i 
Şandan, şereften sayıp, günah istifleyene. 

Mecit Aktürk