Annem

Nasıl bir dünya bu annem
Dizlerimin üzerinde mezar taşını mı sevecektim sen diye?

Gülleri kıskandıran gül yüzünle
Bülbülleri küstürecek kadar hoş sesinle uyanmak varken sabaha

Ahh. O eller bir güvercin kanadı gibi beyaz
Ressamın fırçası gibi her dokunuşunda renk verirken hayatıma

Başımı ne zaman kaldırdıysam, kanatların varken üzerimde
Şimdi… Yalnızım, sensizim annem

Sen diye toprağını koklamak düştü bana!
İsyan değil doyamadım ki sana

Neden? Sen değil resmin ellerimde
Gündüzlerim karanlık yollarım kayıp

Bayram geliyormuş neyime?
Ellerin yerine, toprağını mı? Öpeceğim…

Adımlıyorum bir bayram sabahı böyle
Sen diye mezarına yine…