Ne okumuş ne yazmışım,

Yüzüm yazıya düşmeden!

Kendi kendimden bezmişim

Sızım yazıya düşmeden!

 

Zemherinin ardı bahar

Önceliğim vicdan ve ar.

Bunu bana öğreten var

İzim yazıya düşmeden!

 

Nedir diye sormuyordum.

Kafayı hiç yormuyordum.

Ben, kendimi görmüyordum

Gözüm yazıya düşmeden!

 

Gündüzler sanki geceydi,

Çözülmeyen bilmeceydi,

Söylenenler kaç heceydi?

Çözüm yazıya düşmeden!

 

Ben ne atamı bilirdim,

Ne de bu güne gelirdim,

Karanlıklarda kalırdım,

Özüm yazıya düşmeden!

 

Okudum, kapılar açtım.

Sanki faydasız bir güçtüm,

Bana bilgiç, ele hiçtim.

Tezim yazıya düşmeden!

 

Toprağıma gül diktiler,

Gönlüme sevgi ektiler,

Dostlar kahrımı çektiler,

Nazım yazıya düşmeden!

 

Damlaya bahir demezler,

Söz, aşka dair demezler,

Coşari, şair demezler,

Sözüm yazıya düşmeden!


İbrahim COŞAR

( Düşmeden başlıklı yazı İbrahim COŞAR tarafından 13.01.2016 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
 

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu