Düşmeden

Ne okumuş ne yazmışım,

Yüzüm yazıya düşmeden!

Kendi kendimden bezmişim

Sızım yazıya düşmeden!

Zemherinin ardı bahar

Önceliğim vicdan ve ar.

Bunu bana öğreten var

İzim yazıya düşmeden!

Nedir diye sormuyordum.

Kafayı hiç yormuyordum.

Ben, kendimi görmüyordum

Gözüm yazıya düşmeden!

Gündüzler sanki geceydi,

Çözülmeyen bilmeceydi,

Söylenenler kaç heceydi?

Çözüm yazıya düşmeden!

Ben ne atamı bilirdim,

Ne de bu güne gelirdim,

Karanlıklarda kalırdım,

Özüm yazıya düşmeden!

Okudum, kapılar açtım.

Sanki faydasız bir güçtüm,

Bana bilgiç, ele hiçtim.

Tezim yazıya düşmeden!

Toprağıma gül diktiler,

Gönlüme sevgi ektiler,

Dostlar kahrımı çektiler,

Nazım yazıya düşmeden!

Damlaya bahir demezler,

Söz, aşka dair demezler,

Coşari, şair demezler,

Sözüm yazıya düşmeden!

İbrahim COŞAR