Öğrendim

            ÖĞRENDİM

Yalnızlıkta kalabalık var imiş

Muhannete vara vara öğrendim

Yüreklerden yol geçirmek zor imiş

Dost gönlüne gire gire öğrendim

Gün geçtikçe ahde vefa delirmiş

Dil zehrini gamı çeken bilirmiş

Derdi veren dermanı da bulurmuş

Yaralarım sara sara öğrendim

Uyanmadım, toyluk çaldı serimi

Sam yelleri alıp gitti terimi

Tecrübeye kurban ettik verimi

Batakları süre süre öğrendim

Tek kalemden hem dikeni hem gülü

Öttüren gül değil aşkmış bülbülü

Bütün nimet hazinenin mahsulü

Hakikate ere ere öğrendim

Saklanıyor ilaç dertte elemde

Emir büyük yerden suç yok kalemde

Dosttan özge yar yoğumuş alemde

Nice kalbi kıra kıra öğrendim

Dirildikçe kalmaz şüphe ve şekim

Çiftci baba ne doktordur ne hekim

Derinlerde münafık kim müşrik kim

Yaşadıkça göre göre öğrendim.

      Ahmet Çiftci