Güldüler

GÜLDÜLER

Sesiydiler; doğanın, aşkın nefesiydiler,

Bülbüldüler, gül için yollara döküldüler

Değdiler bam teline, başlarını eğdiler

Döküldüler, yandılar, ne ateş, ne küldüler

Gökkuşağı bezenmiş, nemli yaprağın zarı

Baharı özledikçe artıyor ahu zarı

Diyarı gurbet elde odur bülbülün yarı

Güldüler, dikenli dal üzerinde güldüler

İndiler yükseklerden gülü yar edindiler

Sindiler kara kışta, saçaklara sindiler

Dindiler yağmurlarla yağıp yağıp dindiler

Doldular çeşmelere, su sunan sebildiler

Coşari düştü cemre, havadan suya düştü

Şaştı tüm pervaneler, nura aşkla üşüştü

Bu kaçış ne canandan, ne ölümden kaçıştı

Güldüler, bülbüldüler, aşk uğruna öldüler

İbrahim COŞAR