Tema
Üye Ol Giriş Yap
Anasayfa Şiir Deneme Hikaye Makale Serbest Kürsü Yazarlar Forum AtışmaYENİ Online Üyeler
(0 oy)

Suskun Düşkün Gönlüm

Ruhumun 
Dinmeyen yaralarının 
Derinliklerinde
Aylar var ki gidip geliyorum
Öyle çok acılar, sevinçler 
Hapsedilip kundaklanmış ki
Sağnak yağmurlar yağıyor
Gel gitler sanki çalar saat 
Beyinim de ruhum da 
Her an, her dakika, her saat başı
Zamansız çalıyor 

Bakıyorum da onca yükle 
Farketmeden 
Hayatın çıkmaz yollarında
Ne çok yol katletmişim
Küfemi 
Ne çok doldurup boşaltmışım
Hiç düşünmemişim 
Öyle böyle derken gün gelir
Yürek ağlar, kalp yorulursa
Gönül senden hesap sorar 

ki

Sen o gün geldiginde
Cevap vermek şöyle dursun
Boynunun bükülmesine 
Omuzlarının düşmesine,
Gözlerini kaldırmaya bile 
Cesaret edemeden 
Başın önünde
Tüm ezikliğinle, 
Yok oluşluğunla
Yalnızca susarsın!..

Şimdi daha iyi anlıyorum
Kahveyi, çayı neden 
Şekersiz çok sevdiğimi
Ruhumun kalabalık arasında 
Neden köşe kapmaca oynadığını
Neden yalnızlığı tercih edip
Kuytu köşelere sığındığımı
Ruhum, yüreğim, gönlüm
Gelen gidenin attığı taşlar yüzünden 
Kör kuyuları mesken tutmuş meğer
Ben ise 
Her defasında 
Eyvallah demişim

Şimdilerde geç kalınmış 
Ne ahlar, vahlar, 
Ne verilen binbir vaatler
Ne dilenen özürler..
Kar ediyor 
Suskun, düşkün Gönlüme!..

Kuytu bir köşede
Yalnızlığa mahkum edip
Kendi ellerimle susturduğum
Ruhum, Yüreğim, Gönlüm!
Ölüme sessiz sedasız
Her geçen gün
Bir adım daha yaklaşırken
Ben sadece
Bir başkasının hayatına bakar gibi
Kendi hayatıma seyirci kalıp
An ben an!..
Yabancılaşıyorum!..
Suskun
Düşkün
Bi çare
GÖNLÜM DE!..

11.03.2016 ANKARA P.ÇETİN
Sitede Önceki / Sonraki
Yazarın Önceki / Sonraki
Oylama
0 (0 oy)

Yorumlar, Tebrikler ve Beğenenler

  • Yorumlar 2
  • Yorum Yaz
  • Tebrikler
  • Beğenenler
  • Popüler Yazıları
Yükleniyor...

Yorum yazmak için giriş yapın.

edebiyatevi.com

Suskun Düşkün Gönlüm

Kara kız Kara kız