Emektar Çocuklarımız

EMEKTAR ÇOCUKLARIMIZ

Çocuk denilecek yaşta ne olduğunu anlamadan

Baba ocağına, ana kucağına doyamadan

Yad eller diyarı mesken olan 

Kanadı kırık yuvasız kuşların yüreğine,

Çaresizlik kazanır..!

Hapsolmuş küçücük yüreğin her zerresi,

Güz yaprakları gibi ordan oraya savrulurken

Feleğin çemberine, meydan okurken bulur kendini!

Gocunmadan, omuzlarına binen yükü, yüksünmeden, 

Bir lokmak ekmek için gecesini gündüzüne katar!

Helal ekmek kazanmanın gururunu, onurunu

İliklerine kadar hisseder!

Öyle ya belki 

Hasta anasının eli ayağı olacak,

Belki,

Öksüz kardeşlerinin umudu,

Onun alın teri dökerek kazandığı helal lokmadan geçecek!

Bilir ki

Alın teri dökmeden kazanılan her kruş,

Aydınlık yarınlara atılan zehirli oktur!

Kimbilir belki ondandır

Küçücük vucudunda atan, yüksünmeden dimdik duran

Koskocaman, dupduru, saf yüreğe sahip oluşu..!

Alın teri dökerek kazanılan her kruşun değerini bilenlere

Ne mutlu..!

Evlatlarını yarınlara kazandıran analara, babalara

Ne mutlu...!

Evine helal lokma götürebilen çocuk emektarlara 

Selam olsun..!

Onları yetiştiren yüreklere,

Selam olsun..!

Azıcık aşım, dertsiz başım diyerek,

Aydınlık yarınlara güvenle ilerlerken,

Yürekleri her daim helal lokma için çarpan,

Yüreklerimizde yeri doldurulamayacak, Her daim başımızda taşıyacağımız,

Küçücük bedenlerinde kocaman yürek taşıyan,

Tüm emektar çocuklarımıza selam olsun!

Yürekleri var olsun!

12.06.2026 Ank P.Çetin