Tabip

TABİP

Maraz denilen illet kapınıza aşina olunca,

Geceler gündüzlere kaç kere karışır?

Kaldırım taşları kaç kere arşınlanır?

Ayaz kışları aratmayan yürek sızıların da kaç kere üşünür..? 

Bilinmez..

Kalp çaresizlik içinde kıvranırken,

Uykusuzluktan haram olan gecelerin,

Tan yeri ağırırken son buluşlarını,

Karanlık ellerin ruhumu kaç kere parçaladığını,

Saymadım, sayamadım!

Ruh, yüreği karanlık, çıkmaz sokaklara iterken

Kahka dolu anların yerini, 

Dudaklarda kalmayan, gamzeleri yok eden,

Sessiz çığlıklara bırakışını...

Unutmadım, unutamadım!

Canlar,

Yargılayan, küçümseyen bakışlarla, 

Durmadan kinayeleyen sözlerle,

Yüreğimi bir bir yok ederken,

Gözlerimden yüreğime akan gözyaşlarına,

Hakim olamadım, olamadım..!

Yürek için için yanıp kül olurken

Kalp, gönül, gözler ne yapsın?

Sorarım size, 

Ne yapsın?

Şimdiler de anladım ki

Koskoca bir ömür heba olup,

Geriye sadece marazla boğuşan bir can kaldı..!

Boşuna uğraşma tabip!

Bırak tabip bırak

Çaresiz bitap garip alıp başını gitsin bu diyardan!

Artık bu garip yolcuya

Tabipler çare bulamaz,

Bulsa da dikiş tutmaz!

Yakasından düş, sal gitsin

Toprak kokusu çağırır durur..!

Toprakdan gelip toprağa giden

Garip anası, babası yolunu gözler!

Bak artık gözleri derinlere bakar,

Kalmadı bu yalan dünyayla işi!

Azrail geldi kapısını çaldı,

Melekler yoldaşı oldu artık Onun!

Zamanı gelince sen ne yaparsan yap tabip

Vuslata giden yola düşerse gönül

Bir saniye beklemez bu can!

Yolundan ne yapsan dönmez gayrı 

Bırak tabip bırak rahat bırak!

Yolundan alı goyma bu garip yolcuyu!

Duyup, görmez misin tabip?

Vuslatın miski-i amber kokusu

Dört bir yanı sarar!

Çilekeş ömrüne elvada diyeli

Gözlerinde ışıltı,

Yanaklarında gamze güller açıp

Yüzüne nurlar yağar! 

12.6.2026 Ank P.Çetin