Beyaz Ölüm

Hatırası canlanır, kendimden utanırım

Abide-i şahsiyet, zulmette açan çiçek

Melekler kadar yalan, Alparslan kadar gerçek,

Sen Ey kahpe siyaset , çirkin yüzüne lanet;

Fahişe selamınla, Keş dağını mezar et

Bir kazaya büründü, bir kusursuz cinayet,

Şeytani bir plandan, Bozkurt'u vurdu rahmet

Sonsuz keyif içinde, dün boğduğu köpekler;

Kinini din edinmiş, ah o eski tüfekler

Kuytularda dinlenir, masum muhalif sesi;

İsmail'im donarak, veriyor son nefesi

Susma artık lütfeyle, "kimsesizler kimsesi"(!)

Yalvar yakar ölenin, niçin kırık çenesi?

Keş Dağının zirvesi bir devrin battığı yer;

Bu alçakça sessizlik, failin ittiği yer

Kaldı pembe rüyalar, beyaz ölüm ardında;

Gündüzler kör karanlık, hayat katran tadında

Bir eşek pazarlığı, miras aslan tahtında;

Ceylan derisi koltuk, tavşanların ahdında

Sırtını dayadığın, taş medrese ağlasın;

Sivas'ın mor dağları, gonca gülü bağlasın

Ayet hükmü Muhsin'im, diri bütün şehitler;

Dünya gözünle bir bak! Emrinde koç yiğitler

Kabrinde hale hale, "ölü-seven"bir millet;

Yolsuzluk yola döndü, volta atıyor şirret,

Dağdan şehre ağmakta,Türk kanı içen vahşet,

Boydan soya ihanet, baştan ayağa gaflet

Ölüm kusan tuzaklar, erlere kanlı rahmet;

Kan ağlayan duvaklar, geline canlı rahmet

Ölmüş ruhlar omzunda, canlı erler ne hayret,

Üç vakte bir yurt böler, kan donduran vahamet

Yıkıl yıkıl Keş Dağı! Vicdanın attığı yer;

Hilal'in kaşlarını, Haç'lıya çattığı yer.

Kadir KOCA

16.4.2016