Elmalar Hep Tuzak

Ben her sabah uyandığımda

Gözlerine doğuyor turuncu renginde güneş

Sabahım sen oluyorsun

Bu yüzden seni dört mevsim koklar gibi

Koklamak istiyorum ciğerlerime değin

Tadın dudaklarında gül,

Sinende karanfil

Hüznünün düğmelerini çözerdim

Gözlerinin yoluna düşerken

Ve ben yine aldanırım aşka

Bilir misin

Ufukları karıştırıp dururken

Rengini şaşırır güneş

Buz rengi doğarken

Portakal renginde batar

Sen dudaklarına sus sürerken

Nasipsiz çağrılara kulak tıkarız

Farkında olmadan

Yanmaya meyillidir yüreğimiz

Âdem ile aldandığımız aşkta

Acısını çekerek

Her gün diyetinin ödedik

Yasaklanmış elmaların

Rabbin rahmetine sığınırken

Tövbe düşen dilimizden

Gidip gelmelerimizde

Pişmanlıklar döküldü

Sonra yine sevdik

Ve yine ısırıldı yasak elmalar

Cennet kokuları artık

Ne  kadar uzakta.

Aşka düştüyse yolumuz

Çilesini çekmeye taliptir omuzlarımız

Elmalar hep tuzak ve tuzak kalacak

Ama

Yine de aşka kanacak insan…

Âdem Efiloğlu