Acımadın

Sözlerim hecelerim ile sana oldu küskün

Ben değilim gönlüm naçar kaldı üzgün

Rahmete kapalıydı gönlünün kapısı açmadın

Hicran ateşiyle kor alev yaktın acımadın

Peşinden koşmayla halim kalmadı

Doluya koydum dolmadı boşa koydum almadı

Yaralı gönlüme tabipler derman bulamadı

Hicran ateşiyle kor alev yaktın acımadın

Seni ararken ben pişmanlığı buldum

Gece gündüz hasretlik ile ağlar oldum

Gönlümde açan çiçeklerimle sarardım soldum

Hicran ateşiyle kor alev yaktın acımadın

Mühürlenmiş yolların varmak imkânsız

Bu gönlüm arayıp ta bulamadı kaldı vatansız

Bir insan nasıl vicdansız olur nasıl yaşar imansız

Hicran ateşiyle kor alev yaktın acımadın

Açtın hicranla dermansız bir kapı

Girmem için vermedin izin yoktur gönül kapısının sapı

Aradım bulamadım gönül de seveceğim başka kapı

Hicran ateşiyle kor alev yaktın acımadın

Artık yıkılsın sıra sıra dağlar

Yeşermesin artık yeşeren bağlar

Cana can olamadıysa ölsün canlar

Hicran ateşiyle kor alev yaktın acımadın

Artık bilmem giderim nereye

Kul Mehmet’im sende var secdeye

Yüce Rahman ulaştırır seni gideceğin yere

Hicran ateşiyle kor alev yaktın acımadın

Mehmet Aluç-Kul Mehmet