Güneş tebessüm ettiği sokaklarda koşuyorum

Rüzgar bazen yetişemiyor çocuk yüreğime

Ben koynumda taşıyorum  sevgili sözlerini

Bu yolcu nereden gelir gönül soframıza

Gökyüzünden alıp ayı koynuna koymak isterim

 

Zan edilir ki aşıklar ölmez

Zan edilir ki güneş sönmez yıldızlar dökülmez

Gönül saraylarımızda tutuklu yüreğin

Ne vakit el atsam  sarayıma titrer yüreğin

Aşk  ölmez aşıklar ölmez  tutuklu kalır yüreğim

 

Sınırları zorlamak istiyorum  ellerim yorgun

Kalemim  asılı durur şu masanın baş ucunda

Kağıtlara küsmüş mü  desem bilemem

Kaç gece ve gündüz geçti saymadım desem

Suçlular  mahpusundan çıksa da sevgili

 

Haykır haykıra bildiğin kadar yeter deme

Sözler kervanı  geçiyor bak gözlerimin önünden

Sanki inadına el sallıyor bana sevgili

İki dizlerim ve ellerim taşımaz beni

Baka kalırım  yolların tozu toprağına

 

Limanda duran son geminin yolcusuyum sanki

Kalemi kırılmış kağıtları yırtılmış bir şair

Suç hep kime düşer bazen bilinmez

Bilinmez  aşkı ve sevdayı koynunda saklayanı

Vurulmuş upuzun uzanır durur sevda aşk sokağında…

müslüm tekaltun